Publiczne Przedszkole Integracyjne nr 22 w Warszawie

PROPOZYCJE LOGOPEDÓW

Drogi Rodzicu,

czy wiesz , że od sprawności dłoni zależy sprawność mięśni odpowiedzialnych za artykułowanie dźwięków mowy Twojego dziecka?

Istnieje związek pomiędzy rozwojem mowy a motoryką precyzyjną rąk. Ma to neurofizjologiczne uzasadnienie. W korze mózgowej ośrodki odpowiedzialne za ruchy ręki znajdują się w bliskiej lokalizacji z ośrodkami zawiadującymi ruchami artykulacyjnymi.

Zabawy rozwijające grafomotorykę  są znakomitym ćwiczeniem  dla rączek dziecka, przygotowują je do pisania. Pozwalają jednocześnie: wyciszyć się dziecku, a przy tym rozwijają wyobraźnię i ekspresję plastyczną. Usprawnianie rączek dziecka wpływa stymulująco na rozwój mowy.

Proponujemy dzieciom następujące zabawy manualne i ćwiczenia grafomotoryczne:

  1. Zabawy polegające na chwytaniu różnych przedmiotów: zabawek, grzechotek, ale i z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku, np. klamerek, łyżek, spinaczy do bielizny, itp.
  2. Zabawy manipulacyjne z pudełkami różnej wielkości, wkładanie mniejszych w większe, dopasowywanie klocków do otworów w pudełkach.
  3. Darcie starej gazety, formowanie jej, ugniatanie z niej kulek.
  4. Formowanie w piasku, mące.
  5. Ugniatanie ciasta, modeliny.
  6. Łamanie patyczków.
  7. Zbieranie ryżu, grochu, fasoli
  8. Opanowywanie umiejętności samoobsługowych, ubieranie się, zapinanie zamka, guzików, opanowywanie umiejętności samodzielnego jedzenia i picia.
  9. Zabawy konstrukcyjne z wykorzystaniem klocków.
  10. Układanie puzzli od dużych, kilkuelementowych, po coraz bardziej skomplikowane.
  11. Pierwsze próby z rysowaniem: początkowo wspólnie z dorosłym, dorysowywanie do elementów narysowanych przez osobę dorosłą. Rysowanie mazakiem jest techniką łatwiejszą, gdyż nie wymaga  pokonywania trudności w prowadzeniu mazaka po powierzchni papieru.
  12. Malowanie może być wprowadzane początkowo przez zabawę w malowanie palcami po starych gazetach, kiedy dziecko kreśli szerokimi ruchami całej ręki chaotycznie znaki.
  13. Formowanie z plasteliny, masy solnej czy modeliny najpierw kuleczek, wałków, placuszków, a w miarę usprawniania się rączek – coraz bardziej precyzyjnych wytworów.
  14. Drukowanie stemplami można wprowadzać wykorzystując gotowe pieczątki, ale większą radość sprawią dziecku wykonane przez osobę dorosłą stemple wycięte z ziemniaka.
  15. Nawlekanie na nitkę / sznurowadło makaronu, koralików, guzików o dużych oczkach.
  16. Układanie obrazków rozciętych jak puzzle, początkowo na dwa, trzy elementy.
  17. Wydzieranie z papieru palcami większych elementów, układanie z nich obrazka.
  18. Wycinanie nożyczkami (koniecznie z zaokrąglonymi końcami) lub rozcinanie obrazka na mniejsze części, a potem składanie go w całość. Próby naklejania tych elementów na papier.
  19. Kolorowanie- wypełnianie konturów kolorem.
  20. Wypełnianie dużych konturów plasteliną, ozdabianie ich nasionami.
  21. Obrysowywanie szablonów, wypełnianie ich kolorem.
  22. Kopiowanie rysunków.
  23. Rysowanie kredą na asfalcie, patykiem na piasku.
  24. Rysowanie szlaczków, próby kreślenia znaków literopodobnych.
  1. Wykonywanie ozdób, zabawek konstrukcyjnych z papieru (wymagających wycinania, zginania, sklejania).
  2. Zabawy paluszkowe polegające na wykonywaniu ruchów palców i dłoni wraz z wypowiadanym wierszykiem.

                (źródło: Michalak- Widera : „Aby nasze dzieci mówiły pięknie”  Katowice 2001)

Pozdrawiamy serdecznie

Logopedki z Przedszkola

Dołączamy  ćwiczenia grafomotoryczne oraz ćwiczenie rysowania oburęcznego

(źródło: www.printoteka.pl,  www.superkid.pl)

 grafomotoryka.pdf

grafomotoryka2.pdf

grafomotoryka3.pdf

rysowanie-oburacz-47b.pdf

             

--------------------------------------------------------------------------------

Drodzy Rodzice,

W dzisiejszym temacie proponujemy ćwiczenia logopedyczne dla tych dzieci, które obecnie utrwalają głoskę [L].

Głównym celem proponowanych ćwiczeń jest:

  • Utrwalanie prawidłowej wymowy głoski [l]
  • Rozwijanie percepcji słuchowej.

ZABAWY:

UTRWALANIE GŁOSKI [L] NA ETAPIE WYRAZU

  • Powtarzanie wyrazów

Proszę powtórzyć poprawnie poniższe wyrazy. Przy prawidłowej wymowie głoski [l] język dotyka wałka dziąsłowego. Po każdym poprawnie powtórzonym wyrazie dziecko może stawiać pieczątki lub rysować buźki na kartce:

lato, lampa, lody, lotnisko, lew, leki, lupa, lustro balon, kolacja, wulkan, palec, butelka, patelnia ul, motyl, pudel, parasol, pędzel, medal, fotel

  • Domino

Grę można przygotować samodzielnie lub pobrać i wydrukować z załącznika. Zadanie ma na celu utrwalenie wyrazów z głoską [l]. Wyrazy z gry to: klocki, widelec, ślimak, kalosze, szklanka. Do samodzielnego wykonania gry wystarczą kredki, karta i nożyczki.

 ZAŁACZNIK _1_DOMINO_L.pdf

  • Wyścigi

Gra przeznaczona jest dla 2 do 4 uczestników. Do zabawy potrzebne są pionki, kostka oraz kolorowe żetony, którymi będziemy oznaczać zdobyte przez uczestników obrazki.

Wszyscy uczestnicy zabawy ustawiają swoje pionki na starcie, najmłodszy rzuca kostką i odlicza pola – dorosły czyta słowo, dziecko powtarza je, a następnie oznacza żetonem właściwy obrazek.

Wygrywa ten z graczy, który po okrążeniu planszy oznaczył najwięcej obrazków.

Po zakończeniu gry, dziecko może pokolorować obrazki.

ZAŁĄCZNIK_2_Gra-planszowa_L_WYŚCIG.pdf

UTRWALANIE GŁOSKI [L] W PARACH WYRAZÓW, POŁACZENIACH WYRAZOWYCH

  • Rymowanki: Dziecko odnajduje pary rymujących się wyrazów i powtarza je. Dziecko wysłuchuje, czy podane słowa się rymują:

Palec - walec, lew - zlew, plamka - klamka, lama - plama, glina - malina,

Palma – mama, modelina – mina, loki - płoty, leki – teki, luty - buły, leci - śmieci

  • Powtarzanie przez dziecko połączeń wyrazowych z głoską [L]:

LALA ALA

LENIWY LEW

ŚLIWKI I DAKTYLE

LALA OLA

LODY Z POLEWĄ

LIZAK FILIPA

LALA ELA

ULUBIONY WAFELEK

MALUTKI PALEC

LALA ULA

WIELKI MEDAL

KONWALIE I TULIPANY

LALA LILA

MALINOWY KISIEL

HOTEL W LUBLINIE

 

 UTRWALANIE [L] W ZDANIACH

  • Rysowanie według instrukcji

Do wykonania zadania będzie potrzebna karta i coś do malowania – farby, kredki lub flamastry. Ćwiczenie polega na powtórzeniu zdań i wykonaniu rysunku zgodnie z powtórzonymi zdaniami.

To jest Leon. Leon ma zieloną bluzę. Spodnie Leona mają fioletowy kolor. Leon trzyma latawiec. Obok Leona jest pudel. Nad pudlem leci kolorowy motyl.

 

ĆWICZENIE SŁUCHOWE Z GŁOSKĄ [L]

  • Proszę przeczytać dziecku poniższe wyrazy. Zadaniem dziecka będzie powiedzieć, jaką głoskę słyszy na początku każdego wyrazu.

Jama, lama, lalka, jajka, leszcze, jeszcze.

  • Można umówić się z dzieckiem, że głoskę [L] będziemy oznaczać strzałką do góry, zaś głoskę [J] - strzałką do dołu. Dziecko będzie pokazywało odpowiednią strzałkę w trakcje wysłuchiwania głosek na początku wyrazów.

Wyrazy do ćwiczeń różnicowania słuchowego głosek [l]-[j]:

Lampa, lala, Lena, lupa, latawiec, lody, lepi, luneta, lubi, lato, leci, lokomotywa, lew, lekarz

Jama, jabłko, jeden, Jowisz, jagoda, jajo, jeż, jaskółka, język, jeżyna

 

Życzymy owocnych ćwiczeń!

Logopedki z Przedszkola

 -------------------------------------------------------------------------------------------

                                 

Drodzy Rodzice,

dlaczego warto rozwijać myślenie przyczynowo- skutkowe u dzieci?

Myślenie przyczynowo- skutkowe to zdolność do przewidywania pewnych działań, jak również wskazywania powodów zaistniałych sytuacji.  Łączy się ono też z rozwijaniem m.in. pamięci, spostrzegania, wyobraźni. Myślenie przyczynowo- skutkowe to zdolność bardzo ważna dla skutecznego planowania i unikania błędów.  Źródła podają, że myślenie przyczynowo- skutkowe pojawia się u dzieci w wieku 3 lat. Jednak umiejętność wykrywania związków między przyczyną a efektem zależy od indywidualnego stopnia  rozwoju dziecka. Na poziom tej sprawności wpływa nie tylko inteligencja, ale też doświadczenie (albo jego brak) z danym zjawiskiem.


Umiejętność ta ma więc wpływ m.in. na:

  • skuteczność planowania,
  • zdolność przewidywania skutków swoich działań,
  • modyfikowanie własnych zachowań w celu uniknięcia błędów,
  • poznawanie podstawowych zasad i cech fizycznych rzeczy (np. kształtu, ciężkości),
  • pobudzanie ciekawości do poznawania nowych informacji,
  • rozwój kreatywności i elastyczności myślenia.

 

Myślenie przyczynowo- skutkowe a mowa

 „Umiejętność myślenia przyczynowo- skutkowego jest istotna dla budowania tekstów i budowania na ich podstawie opowiadań. Kłopoty dziecka obserwowane podczas układania historyjek obrazkowych mogą także wskazywać na trudności z porządkowaniem od lewej do prawej. Zaleca się wówczas wspólne układanie obrazków, na których przedmioty zmieniają się pod wpływem różnorodnych czynników [(np. czasu- doniczka z ziemią, wyrastający liść, coraz więcej liści, kwiat zakwita)- przyp. autora] ). Konieczne jest także wspólne układanie historyjek obrazkowych, budowanie na ich podstawie opowiadań. Można konstruować historyjki z życia dziecka, jako obrazkowy pamiętnik.”

(źródło: J. Cieszyńska-„Nauka czytania krok po kroku. Jak przeciwdziałać dysleksji”, Kraków 2005)

 

Zabawy rozwijające myślenie przyczynowo- skutkowe:

  1. Segregowanie przedmiotów

Segregowanie oznacza dzielenie rzeczy według wspólnych funkcji, np. na przedmioty używane w kuchni, w ogrodzie, do zabawy. Zamiast przedmiotów możesz też wykorzystać obrazki lub wycinki z gazet. Poproś dziecko, by umieściło rysunki w odpowiednich grupach, z których każde ma swoje kryterium (np. owoce i warzywa/ zwierzęta i rośliny/ jedzenie i picie). W przypadku starszych dzieci możemy zwiększyć liczbę zbiorów do 3-4.

Na takiej samej zasadzie możesz samodzielnie podzielić obrazki/przedmioty, a następnie poprosić dziecko, aby odszukało nieprawidłowości w takich zbiorach.

  1. Zabawa w chowanego z zabawkami

Schowaj zabawkę. Później opisz dziecku, do czego służą przedmioty znajdujące się obok zabawki albo co się robi w tym pomieszczeniu. Przykładowo: Miś jest w miejscu, gdzie mama i tata śpią. Lalka leży na urządzeniu służącym do prania ubrań.

  1. Łączenie obrazków w pary

Młodsze dzieci mogą z rozsypanki (kartoniki obrazkami do góry) wybierać 2 takie same obrazki.

Ze starszymi natomiast warto zagrać w Memory.

 

Memory jest to gra, która ćwiczy pamięć, koncentrację oraz spostrzegawczość. W najprostszej wersji, Memory polega na zapamiętaniu, gdzie leży drugi element z pary. Są także gry, w których pary obrazków nieco się różnią - a zadaniem graczy jest jak najszybsze wskazanie różnicy.

  1. Wymyślanie historii do pojedynczego obrazka

W tej zabawie możesz wykorzystać komiks lub dowolny obrazek sytuacyjny. Wybierz obrazek, na którym widać jakąś dynamiczną sytuację i poproś dziecko o wymyślenie powodów, dla którego postacie tak się zachowują (np. Dlaczego pan jest smutny? Dlaczego chłopiec ma brudne ręce?). Możecie też wspólnie wymyślić, co się będzie dalej działo z bohaterami.

  1. Zabawy z wodą i produktami kuchennymi

Uwaga! Zabawa, która bardzo brudzi! Wymaga swobody w eksperymentowaniu. Umożliwia poznanie cech poszczególnych produktów, czyli np.: Co się stanie, jak wymieszam wodę z mąką? Czy olej i woda się zmieszają? Jaki kolor będzie miała woda, jeśli dodam do niej kakao? 

Możesz też kupić dziecku barwniki spożywcze (które mogą być świetnym pretekstem do nauki o kolorach!) i inne produkty płynne (mleko, jogurt, napój gazowany).

  1.  Wymyślanie historii do serii obrazków

Obrazki powinny przedstawiać przedmioty dobrze znane dziecku. Przedszkolak może wymyślać dowolną historię, w której po kolei pojawią się dane przedmioty albo postacie z obrazka.

 

Warto też wykorzystać w zabawach ze starszymi przedszkolakami tzw. Story Cubes, czyli kostki sześcienne, z których każda zawiera na ściankach zestaw ilustracji. Zabawę ze Story Cubes zaczyna się od rzutu kostkami (w zestawie jest ich 9) i rozpoczęciu historii od obrazka, który jako pierwszy rzucił się graczom w oczy (np. od Dawno, dawno temu…). Następnie historię opiera się o pozostałe obrazki.

 

źródło: przedszkole.edu.pl

Historyjki obrazkowe i obrazki sytuacyjne to idealna pomoc w rozwijaniu myślenia i doskonaleniu mowy dziecka. Możemy je zakupić, znaleźć w czasopismach dla dzieci lub wykonać samodzielnie np. zrobić zdjęcia kolejno wykonywanych czynności przy ubieraniu, myciu rąk, przygotowywaniu posiłku. Zabawy rozpoczynamy od najmniejszej ilości obrazków, stopniowo zwiększając ich ilość.

Ilość obrazków zależna jest od wieku dziecka:

·       dziecko 3-letnie może układać historyjki dwu- i trzyelementowe;

·       dziecko 4-letnie może układać historyjki dwu-,  trzy- i czteroelementowe;

·       dziecko 5-letnie może układać historyjki dwu-,  trzy-, cztero- i pięcioelementowe;

·       dziecko 6-letnie może układać historyjki dwu-,  trzy-, cztero-, pięcio- i sześcioelementowe.

Przebieg ćwiczenia:

1.     Na stole układamy obrazki w rozsypance (nie sugerując dziecku kolejności)

2.     Kierujemy do dziecka polecenie: Przyjrzyj się dokładnie tym obrazkom i spróbuj ułożyć je po kolei, tak, żeby stworzyły opowiadanie o… (np. o chłopcu). Jak myślisz, który obrazek będzie pierwszy, który następny i kolejny?

3.     W razie potrzeby podpowiadamy dziecku, który obrazek będzie pierwszy. Zachęcamy do ułożenia kolejnego obrazka. W razie trudności pomagamy dziecku w ułożeniu sekwencji obrazków.

4.     Następnie prosimy dziecko, aby najładniej jak potrafi opowiedziało nam co wydarzyło się na obrazkach - co było najpierw, co potem, a co na końcu. W razie trudności, a szczególnie podczas pierwszych prób, możemy sami opowiedzieć historię, a dziecko może powtórzyć po nas własnymi słowami.

5.     W przypadku dzieci 5- i 6-letnich możemy poprosić o nadanie tytułu historyjce lub wymyślenie zakończenia historii (wykraczającego poza obrazki). Możemy też porozmawiać z dzieckiem o tym jak ocenia zachowanie bohatera historii i dlaczego (np. Czy dzieci były grzeczne? Dlaczego tak uważasz? Jak powinny były się zachować?)

 

Uwaga – bardzo często, szczególnie w przypadku wieloelementowych historyjek, istnieje kilka możliwości ułożenia obrazków tak, żeby tworzyły spójną logicznie historię. Dlatego jeśli dziecko ułoży obrazki w innej kolejności niż oczekiwaliśmy, dajmy mu szansę na opowiedzenie własnej wersji wydarzeń.

 

Dołączamy historyjki obrazkowe (źródło: www.strefalogopedy.pl)

Historyjka obrazkowa 3-elementowa „prezent" pdf

Historyjka obrazkowa 4-elementowa „chłopiec na lodach" pdf

Historyjka obrazkowa 5-elementowa „dzieci lepią bałwana” pdf

Przyczyna i skutek pdf

Historyjki obrazkowe trójelementowe pdf

Historyjki obrazkowe czteroelementowe pdf

Historyjki do wysłuchania pdf

Życzymy udanych ćwiczeń i zabaw,

Pozdrawiamy,

Logopedki z Przedszkola

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rymowanki...                                                                                                                              

   Śmiechowanki...

        Hopsasanki.... słów - składanki czyli o zabawach z rymem

Drodzy Rodzice!

Wczesne kontakty z literaturą dziecięcą, codzienne czytanie dziecku oraz uczenie rymowanek, wierszyków czy piosenek rozwija świadomość fonologiczną naszych dzieci. Dziecko bardzo szybko zaczyna zwracać uwagę na strukturę fonologiczną słów oraz na takie aspekty mowy, jak: intonacja, rytm czy akcent. Doświadczenia zdobywane przez dzieci podczas słuchania czytanych im książeczek od początku ich narodzin, potem wspólnym opowiadaniu ilustracji w książkach, zabawach paluszkowych, wierszykach masażykach, wyliczankach ułatwiają dzieciom uświadomienie sobie istnienia dźwięków w słyszanych i wymawianych przez nie słowach.

Słuchanie, jak dorosły czyta, sprzyja koncentracji uwagi, zdobywaniu wiedzy lingwistycznej, wiedzy o świecie w celu zrozumienia treści czytanego fragmentu, zapamiętania jej i wykorzystywania jej podczas interpretacji dalszych części utworu. Służy także uczeniu struktur zdaniowych, powiększaniu zakresu słownika, ćwiczeniom procesów przetwarzania informacji.

Rymy stanowią cechę mowy wyróżniającą się spośród innych. Ich występowanie w wierszach, wyliczankach, piosenkach sprawia dzieciom wiele radości. Niekiedy nawet wprost wyzwalają lawinę śmiechu, bo też kształtują w dzieciach poczucie humoru i dystansu. Wyzwalają kreatywność i twórczość. Służą nawet nauce czytania i pisania!

A Maurer w swojej książce “Dźwięki mowy” pisze nawet naukowo: ” Znajomość rymów jest bardzo ważnym, wczesnym prognostykiem postępów w nauce czytania i pisania. Umiejętność wyodrębniania cząstek wewnątrzsylabowych, jakimi są rymy, ułatwia dzieciom koncentrację na cząstkach, które w słowach się nie rymują, czyli aliteracjach, a te z kolei ułatwiają koncentrację na fonemach, tworzeniu skojarzeń głoska - litera i początki czytania.

A zatem uczmy dzieci rymowanek i bawmy się rymami!

Utwory rymowane dla młodszych dzieci można podzielić na kategorie:

  • DOTYKOWE – to m.in. wierszyki masażyki, o których już pisałyśmy, np.:

Szła po łące myszka mała (chodzimy palcami po brzuszku dziecka)

Hyc! Do norki się schowała! (wskakujemy dłonią pod paszkę dziecka)

Lecz zajęta norka była, (wychodzimy spod paszki i chodzimy po brzuszku)

Myszka w drugiej się ukryła! (ukrywam się pod drugą paszką dziecka).

***

Przyszła mała ogrodniczka (chodzimy palami jednej ręki po pleckach dziecka)

Zagrabiła grządki (drapiemy dziecko po całych pleckach)

Potem ziemię wygładziła (głaszczemy dziecko po pleckach)

Zrobiła porządki. („zamiatamy” palcami w różne strony, udając, że strzepujemy coś z plecków)

Tu kwiatuszki posadziła (delikatnie stukamy palcami w kilku punktach)

A tutaj koperek (teraz w innej części plecków robimy to samo)

Teraz mamę zaprosiła (spacerujemy po pleckach palcami dwóch rąk)

Na wspólny spacerek.

  • EMOCYJNE- dziecko obserwując poszczególne miny rodzica, które są odpowiednikami różnych emocji, uczy się ich rozróżniania. Kiedy dodatkowo nazywamy je, mówiąc wierszyk, ma szansę dopasowania nazwy emocji do jej obrazu mimicznego:

Smutna minka tak wygląda, (pokazujemy smutną minę)

Złość spod oka gdzieś spogląda, (pokazujemy, jak się złościmy)

Lecz ja uśmiech dzisiaj mam, (uśmiechamy się do dziecka)

Całą radość tobie dam! (możemy połaskotać dłońmi lub swoim nosem brzuszek dziecka).

***

Ojojoj! Ojojoj! Jakie mam zmartwienie, (kładziemy dłonie na swoich policzkach i kręcimy głową)

Oczy mocno otworzyłam/łem z ogromnym zdziwieniem. (otwieramy mocno oczy i wzruszamy ramionami)

Lecz z uśmiechem na buziakach poradzimy sobie, (uśmiechamy się do dziecka i potakujemy głową)

Popatrz tylko! Już kłopoty uciekają sobie! (wskazujemy palcem np. na drzwi i machamy ręką na pożegnanie/robimy pa, pa).

 

  • DŹWIĘKONAŚLADOWCZE, będące naturalnym ćwiczeniem rozwijającym mowę:

Deszczyk kapie kap, kap, kap

Nóżki w błotku ciap, ciap, ciap

Wicher wieje hu, hu, hu

Drzewem chwieje szu, szu, szu.

***

„Ćwir, ćwir, ćwir” wróbelek rzecze:

„Po co chodzisz tak po rzece?”

„Kle, kle, kle, ptaszyno mała,

To dla boćka rzecz wspaniała!”

Na to wrona „kra, kra, kra

Pewnie w piłkę wodną gra”.

„Tak! Widziałam! Jest 2:2!”

Mówi kaczka „kwa, kwa, kwa”.

 

  • PALUSZKOWE - dzięki nim, dzieci ćwiczą koncentrację uwagi i usprawniają małą motorykę

Wesołe paluszki (pokazujemy dziecku swoją dłoń i wesoło machamy palcami)

Zbierają okruszki (tworzymy ze swoich palców dziubek i „skubiemy” dziecko po brzuszku, rączkach, nóżkach…)

Do miseczki wrzucą (bierzemy dłoń dziecka i udajemy, że wrzucamy do jej wnętrza okruszki, dotykając ją delikatnie swoimi palcami)

Ptaszki prędko wrócą. (układamy swoje dłonie w ptaka – zahaczamy ze sobą dwa kciuki, pozostałe palce tworzą skrzydła – machając skrzydłami, latamy przed dzieckiem).

***

Tu dwie rączki swoje mam (pokazujemy dziecku swoje dłonie)

I na flecie nimi gram (udajemy, że gramy na flecie)

Na bębenku zagram też (udajemy, że gramy na bębenku)

Ty bij brawo, jeśli chcesz. (podczas zabawy z dzieckiem wspólnie bijemy brawo).

 

Zabawy rymowane ze starszymi dziećmi:

  • Gra w „echoprzetworzenia”, w której, udając, że nie słyszymy albo nie rozumiemy, powtarzamy podobnie brzmiące albo zrymowane słowo. Daje to takie mniej więcej efekty: Myszka czy pliszka? Koza czy brzoza? Pulpecik czy krokiecik? Marchewka czy konewka? I tak aż do upadłego. Z czasem dziecko staje się coraz aktywniejsze i szuka coraz bardziej wymyślnych rymów i brzmień.

 

  • Uzupełnij po kolei brakujące rymy:

Lata osa koło ............................................ nosa.

Leci muszka koło ..................................... uszka.

Ciele, co językiem .....................................miele.

Owoce spadają, dzieci je ..........................zbierają.

Andrzej maluje, mama .............................np. rysuje.

Sowa to mądra ..........................................głowa.

Przyszła koza do ........................................woza.

Ten kwiatek nazywa się ............................bratek.

Wskocz do wody dla .................................ochłody.

Mała Ania nie zjadła dzisiaj .....................śniadania.

Agata podłogę miotłą ................................zamiata.

Wlazł kotek na ...........................................płotek.

Zróbmy koło, będzie ..................................wesoło.

Ryby pływają, ptaki ..................................latają.

Abecadło z pieca .........................................spadło.

Koło choinki stoją trzy ..............................dziewczynki.

Poszła Ola do ..............................................przedszkola.

Na wysoki płot wskoczył bury ..................kot.

Hej, mój Tomku, wróć do .........................domku.

Tutaj jest dziura, w którą weszła...............kura.

1, 2, 3, teraz liczysz ......................................ty.

4, 5, 6, chciałbym już coś ............................zjeść.

A kysz! Mała ...............................................mysz.

Kiedy słońce praży, leżymy na ..................plaży.

W pokoiku siedzą lale, każda piękne ma …..... korale.

Miło płynie czas, gdy idę przez …... las.

Bardzo psotny wiatr na podwórko …...... wpadł.

Lubię koty, co włażą na …........... płoty.

 

  • Ćwiczenia słuchania i przetwarzania fonologicznego. Rozwiąż zagadki:

To jest wyraz rymujący się z „kłódka”. Pływa po morzu, to jest ............... (łódka).

To jest coś, co rymuje się z „miasto”. Jest słodkie, jem je na deser. Już wiem, to........ ................(ciasto).

To, o czym mówimy, rymuje się z „duża” Na chodniku, gdy deszcz pada, robi się.......... .................(kałuża).

To jest małe zwierzę, rymuje się z „płotek”. Ma wąsy i miauczy, to właśnie jest ......... .................(kotek).

To przydatny mebel, brzmi trochę jak „kołek”. Można na nim siedzieć, jest z drewna, to... .... (stołek).

Myślę o czymś, co ma dwie nogawki. Rymuje się z „wygodnie” ...............(spodnie).

Myślę o czymś, przy czym siedzimy w klasie. Rymuje się z „kawka” ..................(ławka).

Myślę o ubraniu bez rękawów. Rymuje się z „belka” ..............................(kamizelka).

Myślę o zwierzęciu, które nie śpi nocą. Rymuje się z „głowa” ..................... (sowa).

Myślę o czymś, czym możemy pisać. Rymuje się z „biuro” ............................... (pióro).

Myślę o czymś, na czym śpimy. Rymuje się z „gruszka” ...................... (poduszka).

 

  • Rymowany wierszyk. Stajemy w kole i powtarzamy rymowanki, jednocześnie poruszając się w takt rytmu. Można posuwać się również do środka i na zewnątrz koła.

Ola, dola, dom        3 kroki do środka

Mama, tata, prom 3 kroki na zewnątrz

Kawa, ława             2 kroki do środka

Stolik, strawa         2 kroki na zewnątrz

Ola, dola, dom      3 kroki do środka

Radek, sadek, ptak 3 kroki na zewnątrz

Motor, szosa, rak 3 kroki do środka

Telefon, szosa       stoimy na miejscu

Nietoperz, rosa     kiwają głowami, skaczą, szepczą

Ola, dola, dom     3 kroki na zewnątrz

Uwaga: W tej rymowance zaznaczamy każde słowo, a nie sylaby.

 

  • Wymyślamy dowcipne, ale nie obraźliwe, wyrazy rymujące się z imionami członków rodziny, np.

” To jest Karolina – malina.”,

“To jest Tadeuszek - maluszek”,

“To jest Rysio – pysio.”  

“To korale Zuzi – buzi."

“To  Grażynka - jeżynka”

  • To do siebie pasuje, co się rymuje

W worku (pudełku) znajdują się różne przedmioty codziennego użytku. Dziecko losuje przedmiot, nazywa, a następnie wymyśla rymujące się słowo.

 

  • Czytamy, uczymy się śmiesznych rymowanych wyliczanek, powtarzanek, np.:

Bierzemy muchy w paluchy (udajemy, że coś chwytamy palcami)
Robimy z muchy placuchy (klepiemy łapką o łapkę…)
Kładziemy placuchy na blachy (rozkładamy łapki i o coś klepiemy)
I mamy radochy po pachy.

 

Kto się gniewa,
Niech się gniewa,
Niech se przypnie
Nos do drzewa.
Niech to drzewo
Dotąd nosi,
Aż się z nami
Nie przeprosi!

 

Było morze, w morzu kołek,
A na kołku był wierzchołek,
Na wierzchołku siedział zając
I nogami przebierając, śpiewał tak:
Było morze, w morzu kołek…             -  można ten tekst wyśpiewywać i to coraz szybciej :)

 

Rymowanki pochodzą z książki “Pan Pierdziołka spadł ze stołka” Wyd. ZYSK i S-KA

 

  • Pacynkowe rymowanki. Rodzic trzyma w ręce pacynkę, lalkę, misia i rozpoczyna rymowankę, np.:

„Siedzi pacynka na drzewie…” Zadaniem dziecka jest dokończyć rymowankę, np.:

„ile ma lat nikt nie wie”.    

Inne pomysły:

„usiadła pacynka na stole…” - i narzeka na swą dolę;

„kręci pacynka piruety…” aż pogubiła skarpety!

“paluszki ją bolały...”  - a najbardziej ten mały

“pewnego razu misio...”  - ubrudził sobie pysio

“nie zraził się tym wcale...” - zaprosił wszystkie lale

“bo dziś ma imieniny...” - kupił słodkie maliny

“a lalki się cieszyły...”  - sukienki na bal szyły

 

  • Znajdź na obrazku wszystko, co rymuje się ze słowem skóra

             Poniżej znajduje się załącznik do tego zadania.

 

Dzieciom i Rodzicom życzymy wspólnej, radosnej zabawy!

Logopedki z Przedszkola

 

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ćwiczenia usprawniające narządy mowy, a w szczególności język, wargi i podniebienie miękkie przygotowują do prawidłowego mówienia. Można je prowadzić w formie zabawy już z dwuletnim lub trzyletnim dzieckiem. Dzieci mają naturalną skłonność do wielokrotnego powtarzania ulubionych zabaw, stąd jeśli potraktujemy ćwiczenie jako zabawę, będzie ono dla dziecka prawdziwą przyjemnością.

Rola dorosłego polega na pokazaniu poprawnie wykonanego ćwiczenia i zachęcaniu dziecka do pracy poprzez chwalenie za podejmowany wysiłek, choćby efekty nie były od razu widoczne. Lepiej ćwiczyć krótko (około 3 minuty z 3-latkiem, około 10 minut ze starszym dzieckiem), ale częściej. Początkowo można bawić się z dzieckiem przed lustrem, a kiedy potrafi już wykonać ćwiczenie z autokontrolą wzrokową, wówczas wskazane jest wykorzystywanie każdej okazji (spacer, jazda samochodem, kąpiel). Dzieci najchętniej i najszybciej uczą się przez zabawę, dlatego też nasze działania powinny być dostosowane do ich chęci, aktualnych zainteresowań, sytuacji, i co najistotniejsze – powinny sprawiać im radość.

Ćwiczenia logopedyczne zaczynamy od najprostszych, stopniowo zwiększając ich trudność. Na początku wykorzystajmy naturalne okazje do gimnastyki aparatu mowy, a z czasem warto aranżować zabawy, by aktywizować dziecko do mówienia.

Oto przykłady naturalnej gimnastyki artykulatorów:

- gdy na talerzu została odrobina ulubionej potrawy lub rozpuszczony lód – pozwól dziecku wylizać go językiem. To ćwiczenie, może mało eleganckie, to prawdziwa gimnastyka dla języka. Możemy także wysypać na talerz prażony ryż i poprosić dziecko, aby pokazało jak sobie poradzi ze zjedzeniem go bez użycia rąk.

- posmaruj dziecku usta miodem, kremem czekoladowym lub dżemem i poproś, aby zlizało go dokładnie przy szeroko otwartych ustach,

- jeśli dziecko akurat liże lizaka, niech robi to unosząc czubek języka ku górze,

- w czasie mycia zębów zaproponuj dziecku liczenie zębów czubkiem języka,

- kiedy dziecko ziewa, możesz poprosić, aby ziewnęło jeszcze kilka razy, zasłaniając przy tym usta,

- w czasie malowania pobaw się z dzieckiem w rysowanie kółek językiem dookoła szeroko otwartych warg lub kresek od jednego do drugiego kącika warg.

- inne: dmuchanie na talerz z gorącą zupą, chuchanie na zmarznięte dłonie, cmokanie, żucie gumy, puszczanie baniek mydlanych.

Poniżej zamieszczone zostały ćwiczenia usprawniające aparat artykulacyjny w postaci Kart ćwiczeń do wykorzystania podczas domowej kwarantanny (źródło: www. strefalogopedy.pl)

KARTY ĆWICZEŃ APARATU ARTYKULACYJNEGO

Życzymy dobrej zabawy!

Logopedki z Przedszkola

 

Drodzy Rodzice,

Wychodząc naprzeciw potrzebom Waszych Dzieci, w kolejnym tygodniu społecznej kwarantanny przedstawiamy

propozycję domowych zabaw logopedycznych utrwalających głoski [s z c dz ].

Poniżej przedstawiamy ćwiczenia artykulacyjne usprawniające narządy mowy i ćwiczenia oddechowe, przygotowujące do wymowy głosek syczących.

Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego mają wzmacniać i usprawniać mięśnie warg, języka, żuchwy, podniebienia miękkiego, odpowiedzialne za prawidłową artykulację głosek szeregu syczącego [s z c dz].  Natomiast celem ćwiczeń oddechowych jest ukierunkowanie właściwego toru wydychanego powietrza, niezbędnego do prawidłowej realizacji powyższych głosek.

Mamo, Tato! Pamiętajcie, że w pracy terapeutycznej bardzo ważna jest zasada systematyczności. Jeśli będziecie regularnie ćwiczyć z Dzieckiem w domu, Wasze Dziecko szybciej pokona trudności artykulacyjne. Wystarczy naprawdę kilka minut codziennej zabawy.

Zatem w radosnej atmosferze zabierzmy się do pracy!

Usiądź z Mamą, Tatą przed lustrem. Może zawołaj też Brata lub Siostrę?

 Ćwiczenia wykonuj starannie, tak jak to robisz na zajęciach logopedycznych w przedszkolu.

Ćwiczenia oddechowe:

  1. Wdech nosem (usta zamknięte) i wydech ustami.
  2. Dmuchanie na wiatraczek, płomień świecy, piłkę pingpongową, na plamkę farby na kartce itd.

 

  1. UWAGA! Gorąca woda! - dmuchaj przez rurkę do wody, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza.
  2. Puszczanie baniek to świetna zabawa. Pamiętaj, by zanim dmuchniesz ustami nabrać powietrze nosem. Nabierając powietrze nie podnoś do góry ramion.

 

 

  1. Przenoś za pomocą słomki małe kuleczki papieru do koszyczka.
  2. Spróbuj zagwizdać.
  3. Baw się w rozdmuchiwanie: chrupek, ryżu, kaszy, pociętej gąbki lub kawałków styropianu.
  4. Znajdź lekką piłkę (styropianową, plastikową), zrób bramkę, np. ustawiając klocki i dmuchając ustami lub przez słomkę spróbuj strzelić gola

 

  1. Wdech nosem, przy wydechu naśladuj dźwięk węża (pamiętaj o języku za zębami!).

 

                                       

  1. Wdech nosem, podczas wydechu naśladuj dźwięk zwariowanych gąsek.

 

  1. Wdech nosem, podczas wydechu naśladuj dźwięk powietrza uciekającego z balonika, a nawet z trzech!

40x40cm Kolorowe baloniki obraz druk ozdoba ścian 8324008170 ...

    

 

Ćwiczenia artykulacyjne usprawniające narządy mowy:

ĆWICZENIA WARG:

  • Załóż wargę dolną na górną i odwrotnie.
  • Ściągnij mocno usteczka i poślij kilka słodkich całusków.
  • Parskaj jak młody źrebaczek.
  • Wysuwaj i spłaszczaj złączone wargi wymawiając przy tym starannie „i” oraz ,,u”.
  • Chomiki lubią wypychać policzki jedzeniem. Zaciśnij wargi i kolejno nadmij raz jeden, raz drugi policzek.

Czy domowy chomik przeżyje w naturze? Czy możliwe jest ...

    

  • Zaciśnij wargi i zrób balonika z policzków, a teraz powoli wypuść powietrze.
  • Krowy najchętniej zjadają trawę. Żują ją potem długo i powoli. Naśladuj ruchy żucia nie otwierając ust.

 

Głowa żuć krowa ilustracja wektor. Ilustracja złożonej z koniczyna ...

 

     

  • Uśmiechnij się bez pokazywania zębów (rozciąganie warg). Umiesz taaaak? V

Żaba Korona Postać

       

  • I w ogóle ćwicz uśmiechy! Usta rozciągnij szeroko by pokazać swoje złączone ząbki. Po prostu uśmiechaj się! Dużo się uśmiechaj!

 ŚWIAT DO GÓRY NOGAMI: Uśmiechy rozdaje ;}

A teraz pora na ĆWICZENIA JĘZYKA:

 

  • Policz w myślach swoje ząbki, wszystkie po kolei, dotykając każdego zęba czubkiem języka przy otwartej buzi

  • Maluj sufit pędzlem z języka (przesuwanie językiem po podniebieniu)

 

  • Kląskaj wesoło językiem, jak galopujący konik

                                                                                               

  • Język zamienił się w szczoteczkę.

                                                                                      

Teraz wytrwale szoruj swoje zęby na górze od wewnętrznej strony (przesuwanie języka po zewnętrznej stronie górnych zębów, przy otwartej buzi). Brawo! A teraz tak samo na dole (przesuwanie języka po wewnętrznej stronie dolnych zębów, przy otwartej buzi).

  • Wypychaj językiem policzki przy zamkniętej buzi, raz prawy, raz lewy policzek.
  • Baw się w „wymiatanie śmieci” językiem – energicznie wyrzucaj czubek języka zza dolnych zębów. Tak zamiatał Mietek: 

    

  • A teraz wyobraź sobie, że Twój język zamienił się w upartego osiołka

                          

  Oprzyj język o wewnętrzną stronę dolnych zębów i naciśnij mocno, naśladując osiołka, który zapiera się kopytkami.

 

A teraz gdy Twój język i wargi napracowały się, odpocznij, uśmiechnij się otwierając buzię, dotknij czubkiem języka do dolnych ząbków po wewnętrznej stronie i głośno powiedz:         Eeeee .                    Co to za litera?

       

Powtarzaj z Mamą i Tatą!

Celem ćwiczeń jest utrwalanie głosek [S Z C DZ]

Zabawy z głoskami [S Z C DZ]:

  • Powtarzanie głosek [s], [z], [c], [dz] w izolacji zwracając uwagę, by czubek języka był tuż za górnymi lub tuż za dolnymi zębami (nigdy między!) dokładnie na wprost lekko zbliżonych górnych i dolnych jedynek. W prawidłowej artykulacji głoski [s] może pomóc przedłużona wymowa ffffff. Zbliżamy zęby dolne i górne, wyszczerzamy je i w trakcie wymawiania ffff… polecamy rozszerzyć wargi lub próbujemy rozciągnąć je palcami.
  • powtarzanie sylab:

SA SE SO SU SY

ASA ESA OSA USA YSA

ASE ESE OSE USE YSE

ASO ESO OSO USO YSO

ASU ESU OSU USU YSU

ASY ESY OSY USY YSY

AS ES OS US YS

 

ZA ZE ZO ZU ZY

AZA EZA OZA UZA YZA

AZE EZE OZE UZE YZE

AZO EZO OZO UZO YZO

AZU EZU OZU UZU YZU

AZY EZY OZY UZY YZY

Podobnie postępujemy z głoskami [c]  i [dz] utrwalając je w sylabach, jak wyżej.

  • Kiedy dziecko radzi sobie z sylabami, możemy ćwiczyć wyrazy z głoskami syczącymi:

Zabawa w powtarzanie wyrazów:

  • na początku wyrazu sok, sowa, ser, sałata, sanki, samochód, samolot, sandały syk, synek, syrop, sen, sucharki, sól, supełek, sum, sukienka, sopel
  • zupa, zadanie, zebra, zachód, zapałki, zegar, Zenek, zuch, zabawka, zoo
  • cytryna, cukierek, cukiernia, cena, cekin, cebula, Celina, cymbałki, cynamon, cukier
  • dzwonek, dzwonnik, dzbanek itd.
  • w środku wyrazu kasa, pastwisko, laska, osa, masa, usta, piesek, kapusta, maska, miska, pasta
  • mazurek, pazurek, wazon, mazaki, bluza, język, gazeta, lizak, wózek, koza, muzeum
  • raca, ulica, tablica, donica, kucyk, taca, plecy
  • pędzą, kukurydza, ogrodzenie, pieniądze, jedzenie, rydze, rodzynki, koledzy
  • na końcu wyrazu kos, nos, las, minus, ananas, włos, pas, tygrys, kaktus, grubas, autobus
  • koc, noc, moc, goniec, plac, chłopiec, kolec, makowiec, widelec, palec, pomoc, pajac, latawiec, koniec, baletnica, abecadło

 Należy pamiętać, że w języku polskim nie wymawia się na końcu wyrazu głosek dźwięcznych, czyli [z] należy artykułować jak [s], a [dz] jak [c].

 

Kiedy poprzednie etapy ćwiczeń zostaną opanowane, można utrwalać głoski syczące w połączeniach wyrazowych, zwrotach.

 

Zabawa w powtarzanie połączeń wyrazowych:

[S]: salon samochodowy, samotny słowik, wysłany list, bosa stopa, słona sałatka, niebieski długopis, wesoły piesek

[Z]: zabytkowy zamek, zapalona zapałka, zepsuty zegar, brązowa bluza, zadbane zęby, złoty zegarek

[C]: cała cegła, córka cukiernika, cukier cynamonowy, owocowy placek, lecący latawiec, cytrynowe cukierki

[DZ]: pobrudzony dzbanek, najedzony dzwonnik, pole kukurydzy

poprzez powtarzanie zwrotów (np. smaczna zupa, radosny kos), a następnie zdania (np. Sebastian sprytnie schował się w schronie.)

 

Zabawa w odgadywanie zagadek:

 

Jaka to głowa,
duża lub mała,
z zielonych liści
składa się cała? (kapusta)

Jest biała siedzi w tubie,
Zęby czyścić nią lubię. (pasta)

Trąbę z sobą nosi, a nie jest trębaczem.
Gdy pójdę do zoo, to go tam zobaczę. (słoń)

Sosnowy, dębowy,
stary lub młody.
Rosną w nim graby,
rosną jagody. (las).

Noworocznych wiele życzeń
Niesie dzieciom mroźny… (styczeń)

W każdej mieszka klasie,
Czarne ma oblicze,
Na niej często piszę,
Rysuję lub liczę. (tablica)

Stoi piekarnia
Z wielkim kominem
I zamiast ciasta
Wypieka glinę. (piec)

 

Mnóstwo syczących zagadek znajdziecie Państwo także tutaj:

 

https://www.logopedia.net.pl/artykuly/141/pomoce-logopedyczne--syczace-zagadki.html

 

Zabawa Słuchaj, powtórz i narysuj:

 

Do tego zadania będą potrzebne kredki lub flamastry oraz kartka. Na początku dziecko powinno narysować na kartce chłopca. Następnie powinno powtórzyć z rodzicem poniższe zdania i dokończyć obrazek według instrukcji.

 

Tu jest Sebastian.
Sebastian ma jasne włosy.
Na jego bluzce są kolorowe paski.
Sebastian ma niebieskie spodenki.
Jego tenisówki mają brązowy kolor.
Obok Sebastiana jest pies.
Sebastian trzyma latawiec.

 

WIERSZYKOZABAWA, bo co się rymuje, to lepiej się powtarza...

 

LIS

LIS DO LISKA LIST NAPIS

NA LISTKU KALINY,

DROGI LISKU W TĄ SOBOTĘ

SĄ ME IMIENINY.

 

LATAWCE

LECĄ DWA LATAWCE

PO ŁĄCE PACHNĄCEJ

PORWAŁY DMUCHAWCE

I MAKI PACHNĄCE

LECĄ, LECĄ KU NOCY

WOŁAJĄC DOBRANOC

I MROK OGROMNY

NA ŁĄKĘ KŁADĄC.

 

PYZY

GOTUJĘ DLA IZY

ZNAKOMITE PYZY.

IZA W PISK I ZWINNIE ZMYKA,

PYZY ZOSTAŁY, NIE MA BATONIKA.

 

WALIZA

DO SWOJEJ WALIZY

WSADZIŁ PAN DIONIZY:

SKARPETY, SPODNIE, PASKI DWA,

A DLA SWEGO SYNKA, ZABAWKĘ - PSA.

 

JACEK

OTO MAŁY JACEK,

CO ULEPIŁ PLACEK.

CAŁY PLACEK DLA CELINY,

I DLA LALKI JEJ – ALINY.

 

W Internecie znajduje się mnóstwo stron logopedycznych oferujących ciekawe zabawy. Rodzice mogą pobrać ciekawe pliki na przykład ze strony printoteka.pl:

 

https://www.printoteka.pl/cg/materials/item/4355

 

Trzymamy kciuki za systematyczność ćwiczeń logopedycznych! Powodzenia!

Logopedki z Przedszkola

 

 

--------

Czym jest percepcja słuchowa?  Dlaczego warto pracować z dzieckiem nad jej doskonaleniem? Wreszcie – co mogą zrobić rodzice, aby rozwijać z dzieckiem jego percepcję słuchową?

Percepcja słuchowa to zdolność do odbioru dźwięków – ich rozpoznawania, różnicowania oraz interpretowania przez odniesienie do poprzednich doświadczeń.

O tym czy poziom percepcji słuchowej dziecka jest prawidłowy (czyli właściwy dla jego wieku), decyduje kilka elementów (m.in. słuch fonematyczny – zdolność rozpoznawania i różnicowania dźwięków, np. kosa-koza, żal-szal; analiza i  synteza słuchowa; pamięć słuchowa). Deficyt percepcji słuchowej może utrudniać nabywanie ważnych umiejętności - czytania, pisania, mowy – jej rozumienia i poprawnego artykułowania dźwięków.

Zaburzenia percepcji słuchowej u dzieci w wieku szkolnym, mogą być symptomatyczne dla dysleksji typu słuchowego. Aby zminimalizować ryzyko w